Blog Post

Renesans

Na początku wieku XVI we Włoszech, a następnie we Fran­cji, Anglii, Niemczech i Hiszpanii pojawia się nowy typ obu­wia, wyraźnie odbiegający od wzorów poprzedniego okresu go­tyckiego. Różnica polega na tym, że zanika forma wydłużają­cych się nosów, a modna staja się wysmukła, lekko spiczasta linia stopy, przechodząca w cholewkę płytką, wywiniętą nie­znacznie na boki w górnej części. Oprócz płytkich pantofli występują również buciki wysokie, z cholewką otwartą, sięga-jącą powyżej kostek, lub trzewik i trzewiki z cholewką sznu­rowaną a boku nad kostką W Anglii i w Niemczech ukazuje się typ obuwia jeszcze bardziej oddalający się od wzorów gotyckich, mianowicie panto­fle z zaokrąglonymi i szerokimi, a także płaskimi czubkami no­sów. Forma tych pantofli doskonale odpowiada nowym ubiorom, szczególnie męskim, w których kaftany z bufiastymi rękawami poszerzają sylwetkę człowieka, czyniąc postać nadmiernie wiel­ką. Dodatkowym szczegółem nowego obuwia są dość gęsto rozmieszczone nacięcia skory w przyszwie i w tylniku pantofla, względnie liczne otwory. Moda na otwory w skórze obuwia jest konsekwentnym powtórzeniem podobnych nacięć tkaniny w różnych miejscach ubioru, szczególnie na rękawach 1 w spodniach. Przez ta otwory przeglądała podszewka,różniąca się od wierzchniej tkaniny kolorem i gatunkiem materiału, albo wprost bielizna. Brzegi nacięć w skórze pantofli ozdabiano lamówkami lub gra­werowano we wzory. Tym sposobem obuwie, mimo niezbyt korzyst­nej łopatkowataj formy, komponowało się z całością ubioru. W ubiorach szytych według mody hiszpańskiej renesanso­wej obuwia, zachowując krój włoski, posiada także nacięcia i otwory na przyszwie i z boków tylnika, przez co staja się ono bardziej dekoracyjna i jakby bogatsza. Często,omawiając jakieś obuwie, wspominamy takie o poń­czochach, chociaż te należą raczej do samego ubioru. Wydaje się nam jednak, że musimy czasem zwrócić na nie uwagę, ponie­waż stanowią bliskie sąsiedztwo obuwia.Tak np. w przypadku obuwia z okresu renesansu, kiedy w ubiorze męskim spodnie są bufiaste i bardzo krótkie zarazem,a resztę nóg pokrywają poń­czochy. Zastępują one w pewnym stopniu typ spodni trykotowych, a w wypadku noszenia nieco dłuższych spodni, np. do kolan, wraz z obuwiem – pantoflem lub trzewikiem – tworzą jakby jed­ną całość. Mamy przykłady na to, że podwiązywano długie, bo sięgające poza połowę ud, pończochy pod kolanem wstążkami, bądź to ze względów estetycznych bądź też praktycznych pod­trzymywanie pończochy, aby się nie marszczyła na łydkach, co w następnych etapach rozwoju mody będzie wykorzystane, zwłasz­cza przy spodni ich dłuższych, opuszczonych poniżej kolan. Od roku 1589 r. kiedy to wynaleziono maszynowy sposób produkowania pończoch, stają się one nieodłącznym elementem każ­dego ubioru męskiego i kobiecego i jakby integralnie są zwią­zane z każdym rodzajem obuwia. Co się tyczy obuwia kobiecego, szytego w Niemczech i An­glii w okresie trwającej tam mody renesansowej, to forma czub­ków nosa jest również poszerzona i spłaszczona, mimo że na ogół pantofle kryły sic pod obszernymi spódnicami sukien.

Leave a comment